فصول الحکمة؛ شرح فارسی بر منظومه(مبحث الهیات) - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٥٧ - فصل آراء و اقوال در علت حدوث عالم

غرر

فى ذكر الاقوال فى مرجّح حدوث‌

العالم فيما لا يزال‌

شرح عربى: مرجّح الحدوث، اى حدوث العالم و مخصّصه بوقت مخصوص، ذات‌

الوقت، و نفسه، اذ لا وقت قبله و ذا، القول، الكعبّى، من المتكلّمين،

اتّخذو ارتضاه.

و فيه انّا ننقل الكلام الى نفس الوقت لم وقع فيما لا يزال و علّته فيما

لم يزل.

و قيل: القائل هو المعتزلى انّ المرحّح، علم ربّنا، تعالى و تقدّس،

بالاصلح، اى بأنّ الاصلح بحال العالم ايقاعه فيما لا يزال.

و فيه انّه ايّة مصلحة فى امساك الفيض و الجود عنه بما لا نهاية له.

ترجمه:

فصل آراء و اقوال در علّت حدوث عالم‌

مرجّح حدوث عالم و مخصّص آن بوقت مخصوص نفس وقت مى‌باشد

زيرا وقت ديگرى قبل از وقت وجود ندارد و اينقول را كعبى كه از متكلّمين است‌

اتّخاذ و اختيار كرده است.

ولى اشكال كه در اينكلام است آنكه:

كلام را به نفس وقت نقل نموده و مى‌پرسيم كه در لا يزال براى چ ه وقت‌

واقع و حادث شد و علّتش چ ه بوده و برخى ديگر كه مقصود معتزلى است گ فته:

مرجّح علم پ رورد گ ار متعال به نظام اصلح مى‌باشد يعنى حقتعالى مى‌داند

كه اصلح بحال عالم آنستكه آنرا در لا يزال واقع و حادث نمايد.

اشكال اين گ فتار آنستكه: